lunes, 3 de diciembre de 2012

UN CORAZÓN CUALQUIERA

                                       Mi corazón ahora,
                                       una válvula triste
                                       que bombea tu rastro,
                                       te busca ciegamente
                                       y (de por medio la noche apresurada)
                                       converge en la memoria,
                                       donde muerde violetas de escarcha.

                                       Un corazón cualquiera, que hay que poner al sol.

Obra de Kostantin Kalinovich.


2 comentarios:

  1. Sístole y diástole que van marcando el ritmo del caminar.
    Salud
    Francesc Cornadó

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Cómo no, admirado amigo Francesc, cuántos nos quedan aún por andar.
      Un abrazo
      Manuel Marcos

      Eliminar